Hoe ben je bij Wolters Kluwer Schulinck terechtgekomen?
Dat is eigenlijk heel toevallig. Ik was helemaal niet op zoek naar een andere baan. Via de helpdesk stelde ik een vraag, die kwam terecht bij Wendy. Wendy ken ik nog uit mijn tijd bij de gemeente Best. Ze vertelde enthousiast dat er een vacature openstond en zei meteen: ‘Kom bij ons werken!’
Aanvankelijk dacht ik: leuk, maar ik zit goed waar ik zit. Toch ben ik op gesprek gegaan. Dat voelde meteen goed, dus heb ik de stap gezet.
Wat viel je op toen je hier aan de slag ging?
Ik kende Wolters Kluwer Schulinck van buitenaf en dacht altijd dat het een enorme organisatie was. In werkelijkheid is ons team juist compact, dat maakt het persoonlijk en laagdrempelig.
In het begin had ik hier elke dag een vakantiegevoel. Ik was gewend om te werken met dikke dossiers. Hier klap ik simpelweg mijn laptop open en ik kan aan de slag. Dat vond ik in het begin zo gek, echt alsof ik op vakantie was.
Geen duimendikke dossiers voor jou meer dus. Wat doe je precies als vakredacteur Participatiewet?
Als vakredacteur Participatiewet beantwoord ik vragen die gemeenten via de helpdesk stellen. Ik zoek uit hoe de wet in een specifieke situatie moet worden toegepast en verwerk dat in een onderbouwd antwoord. Daarnaast werk ik mee aan het actueel houden van de kennisbank en werk ik nieuwe onderwerpen uit.
Wat vind je zo leuk aan dit werk en hoe help je gemeentemedewerkers verder?
Ik vind het leuk dat het werk zo divers is. Bij een gemeente werk je vaak op een onderdeel, bijvoorbeeld de bijzondere bijstand. Hier krijg je vragen over de héle Participatiewet. Dat maakt het heel afwisselend.
Gemeenten lopen soms vast op een vraag over de wet. Dan help ik om die onduidelijkheid weg te nemen, zodat zij weer verder kunnen met hun casus. Daar profiteert de burger van en daar doe je het uiteindelijk voor.
Wat weten collega’s nog niet over jou?
Goh, ik ben best een open boek. Ik weet niet of er iets is wat mensen niet weten. Of wacht… ik weet wél iets. Van mijn zevende tot de zwangerschap van mijn eerste kind heb ik op hoog niveau aan wedstrijdzwemmen gedaan.
En wat is nu typisch Danny?
Ik maak me niet gauw druk over dingen. Mijn oud-collega’s noemden me wel eens ‘Teflon Danny’. Met andere woorden: die raak je niet zo makkelijk. Als inkomensconsulent zag ik collega’s soms wakker liggen van ingewikkelde dossiers. Ik laat dat makkelijker los. Dat is gewoon de aard van het beestje.p
Heb je nog een droom, iets wat je graag wilt doen?
Echt een droom heb ik niet. Als ik iets wil, dan doe ik het gewoon. Zo zijn we afgelopen winter met onze 3 kinderen naar Lapland geweest. Met z’n allen op de rendierslee door het witte landschap, dat is precies zo magisch als je je nu voorstelt. We zijn thuis allemaal gek op dieren. We hebben 2 honden en 7 katten.
Hoe kom je aan 7 (!) katten?
Het begon met 2 vrouwtjes. We dachten dat de dames gesteriliseerd waren, alleen dat was niet zo. Ze raakten allebei zwanger. Er zaten zulke leuke kittens tussen, dat we een paar hebben gehouden.
Later kreeg mijn zoon een vriendinnetje die op een boerderij woonde. Daar kwam een poes aangelopen die óók zwanger bleek. Toen zij kittens kreeg, gingen er ook een paar met ons mee naar huis. En voor we het wisten, hadden we ineens 7 katten!