Wanneer een belanghebbende een aanvraag voor een WMO-voorziening indient, heeft het college onder de Wmo 2007 acht weken om hierover een beslissing te nemen, zo volgt uit artikel 4:13 van de Awb. Wanneer het college het niet binnen die termijn redt, kan de beslistermijn één keer worden verlengd. De termijn van de verlenging moet redelijk zijn volgens artikel 4:14 Awb. Bovendien moet het college dan aan de aanvrager laten weten dat het besluit later komt, en binnen welke termijn dit zal zijn. Hoe werkt dit onder de nieuwe Wmo? Wat verandert er en waar moet het college rekening mee houden?

Onderzoek

Onder de Wmo 2015 ziet de aanvraagprocedure er anders uit. Voordat de cliënt een aanvraag indient bij het college, doet hij een melding bij het college waarin hij aangeeft behoefte te hebben aan maatschappelijke ondersteuning. Het college heeft dan 6 weken de tijd om hiernaar een onderzoek te doen. Een nogal uitgebreid onderzoek, dat in artikel 2.3.2 lid 4 Wmo 2015 staat omschreven. Zo moet het college onder meer kijken naar de behoeften, persoonskenmerken en voorkeuren van de cliënt. Ook dient het college te onderzoeken of belanghebbende misschien zelf, of met behulp van iemand anders of een algemene voorziening, de beperkingen kan oplossen. Verder moet het college ook de situatie van een eventuele mantelzorger bekijken en onderzoek doen naar de hoogte van de bijdrage in de kosten van de voorziening, die de cliënt zal moeten betalen.

De cliënt kan op zijn vroegst 6 weken nadat hij de melding heeft gedaan, de aanvraag indienen. Zodra de cliënt dit doet, moet het college binnen 2 weken een beslissing over de aanvraag nemen.   

Verlenging beslistermijn

Maar wat nu als het college nog niet voldoende gegevens heeft om een beslissing te nemen en dus de termijn van 2 weken niet haalt? Is het onder de Wmo 2015 dan ook mogelijk om de beslistermijn te verlengen? Het antwoord op deze vraag luidt bevestigend. De staatssecretaris gaat er vanuit dat wanneer het college aan de cliënt laat weten dat er meer tijd nodig is en aangeeft wat het college nog verder zou willen onderzoeken en hoeveel tijd dat gaat kosten, de cliënt er doorgaans mee instemt dat het besluit langer op zich laat wachten.

Als de cliënt het er niet mee eens is kan het college zich nog wel beroepen op een formeel middel. Ook onder de Wmo 2015 kan het college de beslistermijn verlengen op grond van artikel 4:14 Awb. Net als nu moet het college dan een zo kort mogelijke termijn noemen waarbinnen de cliënt de beschikking tegemoet kan zien. Bovendien moet het college met goede argumenten komen, wil het de beslistermijn uitstellen. Want, zo zegt de regering, er is immers al een onderzoeksfase van 6 weken. Wanneer de cliënt vindt dat het college geen goede redenen heeft voor het uitstel, of de beslissing te lang uitstelt, kan de cliënt aanspraak maken op een dwangsom (Tweede Kamer, vergaderjaar 2013–2014, 33 841, nr. 64, blz. 81-82).

Hoewel de procedure er anders uitziet, geldt zowel onder de Wmo 2007 als onder de Wmo 2015 dat de hele procedure niet meer dan 8 weken in beslag zou moeten nemen. Wanneer het college dit niet redt, kan het zowel onder de huidige als onder de nieuwe wet de beslistermijn verlengen met toepassing van artikel 4:14 Awb.