Signalen van ouders, mediaberichten en een Kamerdebat houden deze uitdaging hoog op ieders agenda.

Passende jeugdhulp

Gemeenten hebben de opdracht passende jeugdhulp te bieden. Dat betekent dat er , als er een wachtlijst is, overbruggingszorg wordt geboden die van voldoende kwaliteit is. Er kan ook een andere passende plek gezocht of gecreëerd worden, waardoor een kind van de wachtlijst verdwijnt. Gemeenten zijn daarop aanspreekbaar. Verder heeft de VNG met het ministerie van VWS de afspraak dat er in ieder gemeente een doorzettingsmacht is, een aanspreekpunt voor ouders.

Casustafels

Van gemeenten mag verwacht worden dat ze op een voldoende schaalniveau, de regionale is daarvoor het meest logisch, een specifieke casustafel hebben waar een (kleine) groep deskundigen onderling bekijkt waar kinderen die nergens terecht lijken te kunnen, alsnog geplaatst kunnen worden. Er is een aantal regionale voorbeelden, zoals Amsterdam–Amstelland, Utrecht, Rijnmond, Midden-IJssel Oost Veluwe die laten zien dat dit goed werkt.

De VNG gaat op korte termijn in kaart brengen in welke van de 42 regio´s zo´n dergelijke setting nog niet is, zodat die er alsnog komt.

Geld niet enige obstakel

Geld is vaak niet het directe probleem van de wachtlijsten. Het gaat er allereerst om of instellingen bereid zijn hun nek uit te steken en de flexibiliteit en expertise hebben een complexe casus op te pakken. Voor een deel zal de expertise bij instellingen ook verder ontwikkeld moeten worden, met behulp van deskundigen en bijv. het Centrum voor Consultatie en Expertise (CCE).